Vrouw Holle en de vriendelijkheid

Als jij de kussens opschudt, dan sneeuwt het op aarde.

Op de 1001 lichtjesfair was ik Vrouw Holle en maakte ik van vriendelijkheidsverhalen goede wensen.

Als je bij me kwam, nodigde ik je uit om je verhaal te vertellen.
“Heb jij het wel eens meegemaakt, dat iemand zomaar vriendelijk voor je was? Misschien kende je die persoon niet eens. Of misschien was het iemand van wie je dat helemaal niet zou verwachten. Wie was het? Wat deed hij, of wat gaf zij jou? Wat deed dat met jou?

Er kwamen verhalen. “Ik heb besloten om niet meer te mopperen in de auto.” “Mijn leraar wiskunde sprak zijn vertrouwen in mij uit en tijdens het examen zag ik opeens mijn aantekeningenschrift voor me, en ik haalde een cijfer hoger dan ooit.” “Ik laat me inspireren door Frederik de muis, die zonnestralen verzamelt voor donkere tijden.” “Ik heb besloten om een opleiding te gaan volgen, en ik krijg er verrassend veel positieve reacties op.”
“Ik heb de waarde van dankbaarheid leren kennen. Dat klinkt misschien zijig?” Helemaal niet. Het is ontzettend dapper.

Ik schreef de verhalen op en vroeg je om te bedenken: als jij dit zomaar hebt gekregen, wat wil je dan weer doorgeven? Het werd een wens. Als de wens op papier stond, kon je een schep vol veren uit een voorraadzak in een kussensloop scheppen en de wens uitspreken. Daarna kon je je verhaal met wens ophangen aan een waslijn. Inspiratie voor anderen.

Vrouw Holle impressie

En al die wensen heb ik uitgeschud over de wereld. Zoals:

“Ik wens iedereen het bewustzijn: wat je geeft, krijg je terug.”
“Ik gun iedereen een onverwachte uitnodiging voor een inspirerende dag met fijne mensen op een mooie plek.”
“Dat er geen oorlog meer komt en dat er geen kinderen meer verhongeren.”
“Dat mijn nichtje ruimte krijgt om te ontdekken wie ze wil zijn.”
“Ik gun je het zicht op de rijkdom die je elke dag toevalt.”
“Glimlach wat meer naar elkaar.”
“Dat het levensgevoel van Frederik de Muis blijft bestaan, omdat hij zonnestralen verzamelt voor donkere tijden.”
“Dat een klein meisje dat groot geworden is helemaal kan groeien tot de grootheid die in haar zit.”
“Als je het kan zien, ziet de wereld er anders uit.”
“Ik wens dat iedereen het lef heeft om te leven en echt contact te maken.”

En toen ik omlaag keek vanaf het balkon, keek ik in drie verwachtingsvolle gezichtjes. Drie kinderen waren uitbundig met de veren gaan spelen. Komt er nog meer? Jazeker. Het sneeuwde op aarde. Dit kleine meisje kon er geen genoeg van krijgen. Ze moest alles proberen: met de veren gooien, ertegen blazen, in haar borstzakje proppen. Later hielp ze zelfs met opvegen.

Goede wensen voor de wereld, liefdevolle vriendelijkheid
Dit is nog maar het begin.

De foto van het spelende meisje is gemaakt door Marjolein van Kalken en geplaatst met toestemming van haar ouders.
De hele dag ben ik geholpen door Sandra Schouten van Het Huis van Proeven.
Door het verhaal over Frederik de muis werd ik geïnspireerd om op zoek te gaan. Er staat een voorleesversie hier.

Comments are closed.