The Trauma Cleaner

Maak kennis met Sandra Pankhurst, Trauma Cleaner. Zij maakt de huizen schoon van mensen die het leven boven het hoofd gegroeid is. Mensen die leven in hun afval en er geen afstand van kunnen doen; die met alle kranten, uitwerpselen en lege flessen een beschermende laag om zich heen hebben gebouwd. Huizen van mensen die uit het leven zijn gestapt en geen zorg meer konden dragen voor de meubels, matrassen en vloerkleden die hun lichaamsvocht opvingen. Lekkagevlekken, lagen stront en maden gaat ze te lijf. Persoonlijke eigendommen redt ze hoogstpersoonlijk uit de chaos: voor de nabestaanden. Zij ziet door de rotzooi heen wat van waarde is.

Het meest in het oog springend aan deze rijzige blonde vrouw: haar goed verzorgde uiterlijk. Het meest in het hart springend: haar door en door respectvolle en geduldige bejegening van klanten. Een wonder van vriendelijke doortastendheid. Stel kleine doelen, is één van haar deviezen. Kleine doelen zijn haalbaar en helpen voor je zelfvertrouwen.

Waar heeft ze dat vandaan?
Alle pijlen in haar leven staan op buitensluiting. Als kleine jongen geadopteerd in een gezin dat hem niet accepteerde en op enig moment vanaf half 5 ’s middags verbande naar de schuur: buitensluiting.
Als opgroeiende transgender slachtoffer van oude wetten die travestie en homoseksualiteit criminaliseerden: buitensluiting. Als transvrouw die alleen in de seksindustrie aan het werk kon en daar politiegeweld, uitbuiting en verkrachting leerde kennen: buitensluiting. En als transvrouw die geen geldig (hetero-)huwelijk kon sluiten omdat ze haar geboortecertificaat niet kon wijzigen: buitensluiting.

Ze had kunnen eindigen als de klanten wier huizen ze ontdoet van zelfmoordsporen.
Maar haar verhaal gaat anders.

Als er één ding is dat dit boek ademt is het verzoening. Hoe is het mogelijk dat ze zich verzoent met haar pijn, spijt, schuld en onmacht en zich ontvouwt tot een steunpilaar voor mensen die het ook allemaal niet meer kunnen helpen? Waar haalt ze de energie vandaan om hen een schoon huis, een nieuwe start en nieuwe doelen te bieden?

Een deel van de verklaring vind ik bij George Vaillant, die jarenlang onderzoek deed naar de factoren die mensen op de been houden in de meest afschuwelijke omstandigheden. Hij merkt dat je als kind uit een verwaarlozend milieu maar een paar mensen nodig hebt die jou kunnen geven wat je nodig hebt. Als je die significant others kunt vinden kan het je redding zijn.
Er zijn een paar nonnen die de kleine Peter aan heitje voor een karweitje helpen, zodat hij zich in het convent af en toe kan wassen en warmen aan een kopje thee. Even wat bijna- menselijke warmte voor hij weer in de koude schuur verdwijnt waar zijn pleegvader hem komt afrossen.
Er zijn lotgenoten transgenders die Peter vergezellen onderweg en hun eigen lijden verbinden met het zijne. En er zijn buren en collega´s die Sandra binnenhalen en haar kracht erkennen en vergroten.

Maar dat verklaart niet alles. Al die mensen zouden machteloze omstanders zijn als er in Sandra zelf niet een onverwoestbare kern van leven zat. Een neiging om het leven in alle vormen van geweld en buitensluiting te omarmen. Hoe dan ook. Ergens is het alsof ze het allerdiepste geheim van de liefde heeft ontmoet en niet meer heeft losgelaten. Het is sterker dan zij. Daardoor werd het schrijven van het boek een helende ervaring voor de auteur, en is het lezen van het boek een helende ervaring voor lezers.

God is liefde. En soms komt die liefde tot leven in een emmer sop en de kordate aandacht van een transvrouw met kunstnagels.

Krasnostein, Sarah (2017): The Trauma Cleaner. One woman’s extraordinary life in death, decay and disaster. Text Publishing, Melbourne, Australia
Vaillant, George: Spiritual Evolution: How We Are Wired for Faith, Hope, and Love . Random House, New York, USA

Geef een reactie