Gedicht: winter (2)

Winter langzaam glijden hier de uren in een bestaan waarin het spreken al bijna onmogelijk het lachen ongehoord is het zwijgen een ziekte een bestaan waarin de nachten wakend worden doorgebracht wachtend op wat niet komt dromend van rumoerige trottoirs en teder geruzie onder de bruggen langzaam sneeuwt de voortuin vol en een vreemd samengaan …

Sorry, ik ben van vóór het kringgesprek

“Erover praten helpt.” Ik herinner me het opschrift op de linnen tassen van het Vrouwensteunpunt Leiden in de jaren 90. Voer voor overdrijving in onze vrouwenstudiegroep. In de emmer met muurverf gestapt? Erover praten helpt. Zonder sleutels voor de voordeur terecht gekomen? Erover praten helpt. Niet meteen met een oplossing komen (in het feministisch paradigma …

The Trauma Cleaner

Maak kennis met Sandra Pankhurst, Trauma Cleaner. Zij maakt de huizen schoon van mensen die het leven boven het hoofd gegroeid is. Mensen die leven in hun afval en er geen afstand van kunnen doen; die met alle kranten, uitwerpselen en lege flessen een beschermende laag om zich heen hebben gebouwd. Huizen van mensen die …

Voor wat hoort wat 2.0.

Terwijl het debat over de nieuwe wet op de orgaandonatie op zijn hoogtepunt was, las ik een studie over de manier waarop onze voorouders in het Stenen Tijdperk omgingen met de dood. Vrijwel niets kwam overeen. De dood was daar alom aanwezig. De dood kwam onverwacht en snel: een bevalling kon je dood betekenen. Een …

Gedicht: Het laatste landschap van Wu Tao-tsu

Dit gedicht werd voorgedragen bij een uitvaart die verzorgd werd door een collega. De overledene was zelf schilderes en haar schilderijen waren de entourage van de uitvaart. Mijn collega vond het gedicht zo mooi dat ze het met me deelde. En ik deel het graag weer met jou, die dit leest. Het laatste landschap van …

De cactusman en de trapschreeuwer

Eén van de bijtendste scènes over voltooid leven die ik ken, komt uit de film Mar Adentro. Ramon, een vijftiger, vanaf zijn 17e op bed met een dwarslaesie, heeft een euthanasieverzoek gedaan. Een pater, ook met een dwarslaesie, komt naar zijn huis om hem daarvan te weerhouden, maar blijft met rolstoel en al steken in …

Gedicht: Genesis

Wat is hier mooi aan? Zicht op een nieuw leven als dit leven vol plannen en getallen voorbij is. Het afscheid is geen afscheid in het niets. Het is een afscheid op weg naar anders, genezen van gehavendheid. Je naam op aarde is vergeten, als jij vernieuwd en herschapen bent. Ik las dit gedicht op …

Gedicht: Laatste wensen

Wat is hier mooi aan? De manier waarop de ‘ik’ omgaat met het vooruitzicht om een vorm van dementie te krijgen. Geen ontsnappen aan, maar ook geen voltooid leven. Eerder een nieuw leven. Je moet beloven dat je /me een leven geeft, zegt hij. Doe alles, lieg mijn leven bij elkaar. En zeg dat je …

Gedicht: Sailing to Byzantium

Dit gedicht stuurde mijn lievelingsoom mij, handgeschreven, om zijn gevoel over oud zijn te delen. Soms moet je je toevlucht nemen tot de taal van een grote dichter om je gevoel uit te drukken, omdat die de toon beter treft dan je zelf ooit zou kunnen. Sailing to Byzantium That is no country for old …

Verdomde vriendelijk

Een tijd geleden stierf in het hospice waar ik vrijwilliger was, een rijstvogelvrouwtje. Rijstvogels leven als heterostellen en sterker, ze kunnen niet anders. Als we niet snel een vervangend rijstvogelvrouwtje vonden, zou het mannetje ook sterven, werd ons verteld. Helaas was er in de wijde omgeving geen rijstvogelvrouwtje te bekennen. En zo besloot iemand dat …