Gedicht: Als ik dood zou gaan

Als ik dood zou gaan zou jij dan heel hard huilen dagenlang roepen dat niets er meer toe deed zou de kleur van de lucht elke dag hetzelfde zijn zou je weigeren te doen alleen of met een ander wat je met mij deed eten lachen naar de eenden kijken nadoen hoe ze liepen en …

Kinderen en stervelozen

Stervelozen Toen ik mijn dochter voorlas uit het Nachtverhaal van Paul Biegel en we op het punt kwamen waar een hommel op een blad zat, stief en een ding werd, legde ze haar hand op het boek. “Waarom werd hij een ding?” vroeg ze. “Omdat hij dood ging.” antwoordde ik. “Als ik dood ga, word …

Diversiteit als nieuwe constante

In november won Pharos de Parel van ZonMW met een cultuursensitief project: in gesprek over de laatste levensfase. Zo terecht en welverdiend! Ik ben blij dat het bestaat, aandacht de behoeften en wensen van niet-witte Nederlanders. Zeker in een tijd die niet bepaald de geschiedenisboeken zal ingaan als een tijd van tolerantie. Maar er zit …

Gedicht: Het laatste landschap van Wu Tao-tsu

Dit gedicht werd voorgedragen bij een uitvaart die verzorgd werd door een collega. De overledene was zelf schilderes en haar schilderijen waren de entourage van de uitvaart. Mijn collega vond het gedicht zo mooi dat ze het met me deelde. En ik deel het graag weer met jou, die dit leest. Het laatste landschap van …

Zomeravond voor de glazenwasser

Zomeravond. Ik sta voor de deur om een uitvaart te bespreken. Het duurt even voordat de deur opengaat. Ik wacht. Het is nog warm. In de straat komt iemand aanlopen. Ik groet hem, hij groet mij en zegt: “Het kan zomaar zijn dat ze niet thuis zijn hoor!” “Dank je” zeg ik, “maar ik denk …

Een ander mens vertrouwen – durf ik dat bij mijn dood

Eén van de mooiste teksten over levensverhalen die ik ken, is van Hannah Arendt. Zij beschrijft hoe we ons levensverhaal maken, of beter, hoe ons levensverhaal ontstaat als resultaat van wat we doen en zeggen. Dat is niets nieuws, er zijn veel meer filosofen die dat beschrijven. Maar Hannah Arendt beschrijft ook het einde van …

Danse macabre

Subjectief verslag van het congres Narrative healthcare op 4 november 2017 Nu ik me ga bezighouden met het onderwerp ‘Afscheid Thuis’ raak ik meer dan voorheen aan de medische wereld. Ik heb me daarvan een tijdlang afzijdig gehouden, maar dat kan niet meer als ik ga meelopen met palliatief verpleegkundigen. Het kost me moeite. Niet …

Bomen

Op de Haagse Juliana van Stolberglaan staan bomen sinds de jaren 50. Ze hebben zorg nodig. Ik hoor erover als ik bij een lezing in de buurt ben: in de tijd dat ze geplant werden had de Gemeente er niet genoeg geld voor (over) om er goede grond bij te doen. Er kwam goedkoper, wit …

Good grief!

Met slechte wetten en goede ambtenaren valt er altijd nog te regeren. Bij slechte ambtenaren echter, helpen ook de beste wetten niet. ~ Bismarck Sophie Stanton, de hoofdpersoon van de roman Good Grief, lijkt bij eerste kennismaking van het chicklittype. Ware het niet dat ze haar man verloren heeft aan een agressieve kanker en sindsdien …

Verhalen over verdriet werden verhalen van troost

Onlangs kreeg ik een boekje van Solacium, het bedrijf van ritueelbegeleider Anja Broess. Ze gaf het uit ter gelegenheid van haar tienjarig bestaan. Op de voorkant staat een detail uit een schilderij ‘veldboeket’, en in het boekje vind je een veldboeket van verhalen over uitvaarten, gesprekken, kleine momenten van intimiteit en grote felle klaprozen van …