Gedicht: Genesis

Wat is hier mooi aan? Zicht op een nieuw leven als dit leven vol plannen en getallen voorbij is. Het afscheid is geen afscheid in het niets. Het is een afscheid op weg naar anders, genezen van gehavendheid. Je naam op aarde is vergeten, als jij vernieuwd en herschapen bent. Ik las dit gedicht op …

Gedicht: Um Mitternacht hab’ ich gewacht

Midden in de nacht heb ik gewaakt. Een herinnering aan Goede Vrijdag. Jezus die waakt en bidt, terwijl zijn leerlingen in een bodemloze slaap zijn gevallen. De hemel is leeg. Geen antwoord. Hier is de ik alleen wakker tussen mensen die niets meer omringen. Wat is hier mooi aan? Als er al iets mooi aan …

Het Bezinningshuis

Jaren geleden fantaseerden mijn zus en ik over een zingevingshotel. Het was in de tijd dat de kerken hun onroerend goed van de hand deden voor een euro en een goed idee. Wat zou het geweldig zijn om mensen te ontvangen die niet zomaar even ‘er tussenuit wilden’ maar zochten naar een plek om op …

Gedicht: Intensive care

Menno Wigman, dichter die zijn hele leven een bijzondere belangstelling had voor de dood, dichtte in de bundel die zijn laatste zou worden over het bijna-sterven. Wat is hier mooi aan? De echtheid van de ervaring. Niets zalvend afgeleid of toegedekt. Menno Wigman overleed op 1 februari aan een hartkwaal. Hij werd 51 jaar. Als …

Dying gracefully

We receive and we lose, and we must try to achieve gratitude; and with that gratitude to embrace with whole hearts whatever of life that remains after the losses Andre Dubus II, Broken Vessels Ageing gracefully, een vaste uitdrukking in Engelstalige teksten over ouderen. Hoe zou je het vertalen? Zo’n mooie uitdrukking: dankbaar ouder worden. …

Gedicht: Jouw naam

Wat is hier mooi aan? De aanwezigheid in alles van iemand die niet-nu en niet-hier is. De naam maakt er een plaats van liefde van. Als je zo kunt herinneren! Jouw naam Waar de dingen ochtend worden, avond worden en geluiden klinken van nu en hier, het uitzicht zich naar buiten buigt tot aan de …

Kintsugi en de vorm van het gemis

Als ik één ding meekrijg in het gesprek met naasten na een uitvaart is het dit: rouw zet je in een isolement. Het is moeilijk om over jouw rouw te beginnen, zonder meteen een dooddoener terug te horen. En dus is er behoefte aan manieren om wel aandacht te geven aan rouw. Bij Café Doodgewoon …

Gedicht: Misschien moet ik voortaan

Wat is hier mooi aan? Het zoekende, tastende. De zekerheid dat de verloren geliefde er nog is. Wat anderen ook zeggen over je woorden, wat anderen ook voorschrijven. Dit is een gedicht over missen en proberen verder te leven, de verloren geliefde anders vast te houden. Leven ‘met-zonder’. Misschien moet ik voortaan met lege plekken …

Gedicht: God, van Luuk Gruwez

Alles wat God maakte moest er zijn, maar de dood? Die kan niet van hem gekomen zijn. Hij gooit ons uit de vanzelfsprekendheid. De dood – zalig en zachtaardig? Wel in een wereld, volgestopt met kopererts, boorplatforms en tandenstokers. Ik houd van de god die hier naar voren komt: een zachtaardige, twijfelende creatieveling die de …

Rouwen met een ruggengraat

Vijf jaar geleden botsten twee intuïties die ik al een tijd meedroeg op elkaar tijdens het seminar “Strategies of grief therapy” van Bob Neimeyer. De ene: dat rouw en hechting op de één of andere manier met elkaar te maken hebben. De andere: dat er iets pijnlijks zit in de opdracht om als eerste ‘het …