Gedicht: God, van Luuk Gruwez

Alles wat God maakte moest er zijn, maar de dood? Die kan niet van hem gekomen zijn. Hij gooit ons uit de vanzelfsprekendheid. De dood – zalig en zachtaardig? Wel in een wereld, volgestopt met kopererts, boorplatforms en tandenstokers. Ik houd van de god die hier naar voren komt: een zachtaardige, twijfelende creatieveling die de …

Gedicht: Aarde

Dit gedicht komt uit een bundel Sonnetten van de kleine waanzin, geschreven door Hans Andreus toen hij kanker had en wist dat hij dat niet zou overleven. In het gedicht herken ik de overgave aan de gang van het leven. De aarde is te groot, de storm vraagt of hij meegaat, dieren praten niet, planten …

drie koffers uit het oosten, onverwacht

Wat is hier mooi aan? Het licht. Okergeel en hardroze. Ik herken het uit mijn eigen buurt, de hardroze trottoirs en de okergele bomen als de zon laag staat en nog net tussen de huizen door, over de lage muurtjes heen wat licht kan werpen. Nu wordt het ineens actueel door de laatste strofe. Gestommel …

Gedicht: Allemaal water in dezelfde wijn

Wat is hier mooi aan? De ontmaskering. Allemaal water in dezelfde wijn, de conclusie van een gedicht over alles wat je zonder aandacht, liefdeloos, off hand, doet of laat. Alsof je er een reserveleven op nahoudt, dat je altijd nog kunt aanbreken. Iemand laten wachten op een hoek een jaar of twaalf, iemand de wind …

Gedicht: Kaddisj

Dit gedicht is qua taalgebruik niet zo toegankelijk, maar ik heb het dan ook gekozen voor de gedachte. Die gedachte is tegenstrijdig in een wereld die stelt dat ‘rouw zo persoonlijk is als je vingerafdruk’. Soms, voel ik, is het goed om mijn eigen persoonlijke vingerafdruk even te laten voor wat hij is. En me …

Gedicht: Tot besluit

Wat is hier mooi aan? De roemloze gewoonheid. Veroordeeld tot de Vinexwijk en tot de snuggere hoop die het leven daar leefbaar moet houden. Er is geen ontsnappen meer aan, zelfs niet met poëzie. Wie zegt dat we bestaan? In het gedicht is het nog ‘inkt van niks’. Nu maken de meeste mensen thuis scans …

Gedicht: ik ben niet bang

wat is hier mooi aan? De alledaagsheid. De dood is hier niet angstaanjagend. Integendeel, de witte dieren die er volgens de Ik bij horen, lopen door het veld en dat zal alles zijn. Een onopvallend, terloops einde. En een beetje pastoraal. Ik kan me voorstellen dat het je troost als een dierbare dementie krijgt. Onbereikbaar …

Gedicht: Rouwtijd

Een gedicht voor achterblijvers die de pijn van het gemis willen doorleven. Het kan niet anders. Zij is dood, zij is weg. Ze wordt verschrikkelijk gemist. Maar liever de kou van de eenzaamheid dan de doodsgeur die in huis hing. De achterblijver wil de waarheid onder ogen zien. Maar dat is niet alles. Degene die …

Gedicht: het moet groeien

Een gedicht voor een ongeboren kind: Het moet groeien, van Gerrit Kouwenaar. Een kind moet groeien om tevoorschijn te komen en alles te benoemen. Wat vanzelf spreekt, zelf uitspreken. Namen geven. Het moet zich voegen in de loop van het leven. Met gewoon handen en een hoofd dat zich neerlegt. Uiteindelijk. En zo gewoon als …

Gedicht: Ik breek het brood thans iederen dag alleen

Wat is hier mooi aan? Ik weet het niet. Het is eigenlijk niet mooi. Het is schrijnend. Een gedicht over eenzaamheid van de ouderdom. Het moeizame van het alleen-zijn, als geliefden om je heen zijn weggevallen en jij niemand meer hebt om mee te zwijgen. Ik breek het brood thans iederen dag alleen Ik slaap …