Gedicht: Binnen, van Anna Enquist

Dit gedicht is te waar om mooi te zijn. In sommige recensies werd het als larmoyante kitsch weggezet, maar ik onderschrijf dat oordeel niet. Zelden wordt leegte zo puntgaaf in taal gevat. Ademloze stilte: de dode ademloosheid van de dochter, het ademloze beleven van de stilte door de moeder. Een telefoon die niet meer verbindt …

drie koffers uit het oosten, onverwacht

Wat is hier mooi aan? Het licht. Okergeel en hardroze. Ik herken het uit mijn eigen buurt, de hardroze trottoirs en de okergele bomen als de zon laag staat en nog net tussen de huizen door, over de lage muurtjes heen wat licht kan werpen. Nu wordt het ineens actueel door de laatste strofe. Gestommel …

Gedicht: Rouwtijd

Een gedicht voor achterblijvers die de pijn van het gemis willen doorleven. Het kan niet anders. Zij is dood, zij is weg. Ze wordt verschrikkelijk gemist. Maar liever de kou van de eenzaamheid dan de doodsgeur die in huis hing. De achterblijver wil de waarheid onder ogen zien. Maar dat is niet alles. Degene die …