Gedicht: De zwartkoptuinfluiter

Wat is hier mooi aan? De gedecideerde keuze voor een uitvaart. En het dan toch aan het toeval overlaten. Want of die zwartkoptuinfluiters gaan zingen en of de uitvaart in mei zal zijn, wie weet dat zeker? De zwartkoptuinfluiter Eigenlijk al van mijn kindertijd af denk ik al aan mijn uitvaart. Ik zou willen dat …

Gedicht: Tijdstip

Wat is hier mooi aan? De tangconstructie, de omsluiting van de eerste en laatste zinnen. Als een sandwich van verbazing rond het beleg vol verbazing, niet-weten-wat-je-overkomt en tranen. Geen woorden om te uiten wat er gebeurt, maar holle ogen vol verbazing, en tranen, toen, en toen weer, en nu nog. De geleefde ervaring die zich …

Gedicht: zo’n dag

Een gedicht voor een sombere herfstdag met ruimte en tijd genoeg voor een beetje melancholie en zelfbeklag. Aan wie ik ook maar dacht vandaag was dood, terwijl de landerijen en de steden gestaag langs het beslagen treinraam gleden en het om beurten miezerde en goot. Al menig lief is langer overleden dan dat ze mij …

gedicht: drie jongens van de dood

Wat is hier mooi aan? Het stoere. Drie jongens die de ik van vroeger kent. Die hem ’s nachts bezoeken, omdat hij ze uitnodigt. Maar die zich uit de voeten maken zodra de werkelijkheid van alledag zich opdringt. Vannacht niet meer dan drie doden uitgenodigd in mijn slaap. In mijn slaap zeg ik voornamelijk hun …

In the end…

De uitvaart van je ex

Niet iets waar je gemakkelijk bij stil staat: de uitvaart van je ex. Maar als je samen kinderen hebt en als ouders met elkaar verbonden blijft, is het wel iets om over na te denken. Horen dat je ex is overleden en contact zoeken met de huidige partner, lastig genoeg. Het overlijden van je ex-partner …

Erkenning van het ritueel

Op 18 september j.l. schreef Rob Schouten op zijn vaste plek achterop TROUWs Verdieping een column over de zin van rituelen. Een mooie erkenning voor het ritueel (en impliciet ook voor het werk van ritueelbegeleiders)! De argwaan tegen rituelen die als poppenkast, belegen, oubollig of juist wereldvreemd werden gezien, verdwijnt. Langzaam maar zeker. Soms komt …

A penny for (y)our thoughts

Mijn dochter gaat in Oxford wonen. Ze gaat daar neurowetenschappelijk onderzoek doen dat ik nauwelijks kan bevatten. De wereld ligt voor haar open. Oxford is een kleine stap, een eerste stap, die open wereld in. Voor de dag dat ze haar meubels en boeken komt opslaan op onze zolder maak ik een afscheidsritueel. Dat moet …