Gedicht: Wie ziet dit landschap zo dat het bestaat

Wat is hier mooi aan? Het tasten naar betekenis. Het weten dat je kunt lezen wat niet geschreven staat omdat jij het bent die leest. Ook al begrijp je zoals gewoonlijk niets. Maar je leest. De wereld is niet ongebeurd langs je heen gegaan.
Het kan zomaar gelden als een beschrijving van iemand met dementie voor wie woorden niet meer werken.

Wie ziet dit landschap zo dat het bestaat
niet ongebeurd verdwijnt in golven licht
maar in een toekomst verder gaat
met onbekende vaart. Ik sta hier maar
begrijp zoals gewoonlijk niets en snak
naar vaste grond onder mijn voet.
Hoewel verplicht om te verstoren
wat ik weten wil wou ik toch lezen
wat hier niet geschreven staat.

Marjoleine de Vos
Uit: Kat van sneeuw
Uitgeverij G.A. Van Oorschot B.V. Amsterdam, 2015

Meer gedichten over sterven, afscheid nemen en verder gaan vind je hier.

Wil je zien wat ik voor je kan doen als jij afscheid van een dierbare moet nemen? Kijk dan hier.

Geef een reactie