Gedicht: wens

De herfst begint met weemoed. Een half vergaan badplaatshotel. En daar toch doen wat het leven van je vraagt. Terugblikken op al die momenten dat je deed wat het leven van je vroeg.

WENS

Eens, oud geworden, stil te mogen zitten
op de veranda van een half vergaan
badplaatshotel. Te weten dat gedaan
is wat gedaan moest worden: muggeziften

Liefhebben, dichten, zakendoen. Ontstaan
verzoening en onthechting daar, waar maan
en zee ontroerd in elkaar ondergaan?
Slechts daar, denk ik. Wie ooit zijn ziel wil witten,
zoeke de zachte roep der oceaan.

Laat dan de regen komen. Grote regen
die juicht over de boulevards. En laat
de ober komen met zijn obligaat
palaver en zijn dubbele graanjenever.

En luister naar de oude kommensalen
met elke dag hun eendere verhalen.

Martin Veltman
Uit: Zout, 1987

Meer gedichten over sterven, afscheid nemen en verder gaan vind je hier.

Wil je zien wat ik voor je kan doen als jij afscheid van een dierbare moet nemen? Kijk dan hier.

Geef een reactie