gedicht: dood

Wat is hier mooi aan?
De terloopse, soepele gang van de gedachten. Gedachten wijden aan het lot van de bloemen. Wie zorgt er voor ze? En wat moet er dan gebeuren? De aanvaarding van een cliché ‘ter nagedachtenis’ als iets liefs bij de bloemen als ze eenmaal gedroogd zijn. Bloemen als het laatste levensteken.

Dood

De lege kamer en het bed
missen me niet, maar het
boeket houdt het daar
zonder mij misschien
nog één dag uit, dan moet
de engel die is aangeduid en
mij heeft weggebracht de pijn
verzachten en ook de bloemen
onderspitten, of, als iemand
dat nog wil, ze tussen dikke
boeken drogen met iets liefs
erbij, ik denk aan: ‘roos’
of wat nog beter is:
‘ter nagedachtenis’.

Bart Moeyaert
Uit: verzamel de liefde
Querido, Amsterdam, 2006

Meer gedichten over Afscheid, sterven en verdergaan vind je hier.

Geef een reactie