drie koffers uit het oosten, onverwacht

Wat is hier mooi aan?
Het licht. Okergeel en hardroze.
Ik herken het uit mijn eigen buurt, de hardroze trottoirs en de okergele bomen als de zon laag staat en nog net tussen de huizen door, over de lage muurtjes heen wat licht kan werpen.

Nu wordt het ineens actueel door de laatste strofe.
Gestommel van een laatste trein/ een hemel openscheurend met de kracht /van een geboorte: geluiden die horen bij een nieuw tijdperk waarvan je nog niet weet wat het zal brengen. Ik werd opgeschrikt en door elkaar geschud door de komst van vele vluchtelingen uit Syrië. Hun komst heeft mijn leven voorgoed veranderd. Dit gedicht is daarvan het symbool geworden.

Een kerstgroet, met evenveel onzekerheden in zich als drie onverwachte koffers uit het Oosten.

DECEMBER

Zwakke zon aan duisternis ontkomen,
over een blinde muur van tijd, maakt
van deze namiddag een ingekleurde
staalgravure. Okergeel de bomen op
het plein; hardroze de trottoirs.
Van korte duur is dit stadsgezicht.
Maar puur zoals het, voor wij
hier kwamen wonen, ook al
eens geweest moet zijn.

Daarna het zwoegen van de winternacht
waarin gestommel van een laatste trein,
een hemel openscheurend met de kracht
van een geboorte. Voor onze deur alvast
drie koffers uit het oosten, onverwacht.

Paul Gellings
uit: Antiek fluweel. De Arbeiderspers, Amsterdam, 1997

Meer gedichten over sterven, afscheid nemen en verder gaan vind je hier.

Wil je zien wat ik voor je kan doen als jij afscheid van een dierbare moet nemen? Kijk dan hier.

Comments are closed.

One Response