Gedicht: Wit en zwart

Wat is hier mooi aan? De rust. Het verstrijken van de tijd, waarin de lieve vriendin haar bloesemzachte taal deelt met de ik. Dan is het weer nacht.

Wit en zwart
voor Rozalie

Het sneeuwt vlok voor vlok
tussen takken, kleine twijgen,

op het gras, waar een poes sluipt
naar de struiken voor het raam.

Ze zijn als jouw woorden
zo vroeg in de ochtend

dat ik de letters bijna dubbel las:
je zingt, lieve vriendin, je taal is

bloesemzacht. Straks sluit
ik de witte Japanse panelen

voor mijn raam. Alles gaat
dicht. Dan is het weer nacht.

Hannie Rouweler
Uit: “Rozen verwelken, bloemen”
Uitgeverij WEL, Bergen op Zoom

Meer gedichten over sterven, afscheid nemen en verder gaan vind je hier.

Wil je zien wat ik voor je kan doen als jij afscheid van een dierbare moet nemen? Kijk dan hier.

Geef een reactie