Kaarsen maken: een afscheidsritueel in stappen

In de periode voordat het coronavirus uitbrak, was kaarsen maken een goed ritueel voor kinderen ter voorbereiding van een uitvaart. Als je met hen samen kaarsen giet en herinneringen ophaalt aan de persoon die is overleden, help je hen om hun eigen afscheid vorm te geven. Tijdens de uitvaart kunnen ze, als ze dat willen, hun kaarsje neerzetten en aansteken. Dit ritueel is fijn voor kinderen die liever niet spreken tijdens een uitvaart. Je hebt dan samen al afgesproken wat ze erbij zullen denken.

Als wegens de corona-uitbraak niet naar een uitvaart kunt, kun je thuis wel kaarsen gieten en die branden op het moment van de uitvaart.

Je hebt nodig:

  • Kaarsresten
  • Lontjes met een metalen voetje (ik gebruik vaak de lontjes uit waxinelichten)
  • Vormen om de kaarsen in te gieten, bijvoorbeeld siliconencakevormpjes voor in de magnetron, grote ijsblokjesvormen, of andere cakevormen (ik gebruik bijvoorbeeld een cakevorm met hartjes van Ik*ea) of oude metalen cakevormpjes
  • Steelpannetje, en voor gasfornuizen: een sudderplaatje
  • Ovenhandschoen als je pannetje geen koudgreep heeft
  • Keukenpapier of oude krant uitgespreid op je werkvlak
  • Plastic bakje om resten gesmolten kaarsvet te bewaren
  • Oude schaar

Maak eerst de kaarsresten schoon. Schraap verbande of beroete stukken eraf
en knip het zwarte stuk van de lont eraf.
Heb je kaarsen in verschillende kleuren, dan kun je daarmee variëren.
Houd de verschillende kleuren dan apart en maak het pannetje schoon met
keukenpapier voor je de volgende kleur gaat smelten.

Zo houd je mooie egale kleuren voor kleine kaarsjes over.

Spreid papier of krant uit over je werkvlak en zet de vorm(en) erop.
Leg de lontjes klaar op het papier.

Zet het pannetje op het fornuis en zet het op de laagste stand. Voor gas: zet een sudderplaatje
onder het pannetje als je rustig aan wilt doen en intussen wilt praten.

Doe kaarsresten in het pannetje en laat rustig smelten. Zit er nog een lont in, haal die eruit
als hij los drijft in het pannetje. Ik doe dat met een schaar, en veeg die daarna schoon met keukenpapier.

Als het kaarsvet helemaal gesmolten is: pak het pannetje op
(zo nodig met een ovenhandschoen) en giet voorzichtig het kaarsvet in de vorm.

Laat dan rustig een lontje in het warme kaarsvet zakken, tot het voetje midden op de bodem
van de vorm staat. Het lontje kan door de warmte een beetje scheef zakken of opschuiven.
Duw het dan voorzichtig weer terug naar het midden.
Vul zo alle vormen met kaarsvet en een lontje.

Laat de kaarsen stollen. Als je de kaarsen maakt met kinderen,
neem dan de tijd om herinneringen op te halen en te kijken
hoe de kaarsen stollen. Je ziet hier dat de bovenste laag al gestold is.
Als je de vorm optilt, voel je aan de warmte eronder of je nog moet wachten.
Als de vorm helemaal is afgekoeld kun je de kaars eruit halen.

Als je in siliconen cakevormen hebt gegoten: druk de kaarsen voorzichtig uit de vorm
als ze helemaal gestold zijn. Doe het rustig en druk van onderaf, dan blijven ze heel.

Als één stuk uit de vorm is, druk de kaars dan voorzichtig met je duim verder naar buiten.

Metalen vormpjes laat je zitten en gebruik je als cupje.

Houd je kaarsvet over? Giet het in een plastic bakje en laat het stollen. Je kunt het later nog een keer gebruiken.

Laat de kaarsen stollen en gebruik die tijd om herinneringen op te halen aan degene voor wie je de kaars gaat branden. Vooral voor kinderen is het bezig zijn en ‘rommelen’ een fijne manier om af en toe stil te staan bij de persoon die is overleden, af en toe naar het stollende kaarsvet te kijken, en af en toe even te ontspannen en weer met andere dingen bezig te zijn.

Als je de kaars gaat branden, zet er dan een onbrandbaar schoteltje of plaatje onder of laat de kaars drijven in een schaaltje water.
Elke keer als je herinneringen wilt ophalen, ga dan rustig zitten, steek de kaars aan en laat je gedachten en verhalen de vrije loop.

Geef een reactie