Gedicht: Um Mitternacht hab’ ich gewacht

Midden in de nacht heb ik gewaakt. Een herinnering aan Goede Vrijdag. Jezus die waakt en bidt, terwijl zijn leerlingen in een bodemloze slaap zijn gevallen. De hemel is leeg. Geen antwoord. Hier is de ik alleen wakker tussen mensen die niets meer omringen. Wat is hier mooi aan? Als er al iets mooi aan …

Draai niet om de dood heen, okee, maar hoe draai ik dan met de dood mee?

Op mijn hulpbronnenlijstje voor mensen die hun dood onder ogen moeten zien staan allerlei aanraders. Het boek Stel je gaat dood, hoe regel je dan je leven? Met de bijbehorende website Ik leef; de website doodgewoon bespreekbaar, en de kleine, handzame themaboekjes van Pal voor U, over uiteenlopende onderwerpen die goed zijn om te weten, …

Vooruitkijken, een deugd in de participatiesamenleving?

Toen mijn vader voor het eerst een hartinfarct kreeg, begon ik te denken aan de toekomst. Als kind was ik eraan gewend dat mijn ouders jarenlang wekelijks hun eigen ouders hielpen. Omdat ze beide uit grote gezinnen kwamen, konden ze de zorg voor hun ouders onderling verdelen. Hoewel ik ook broers en zussen genoeg had …

Iets dat er had kunnen zijn

Ken je dat, het gevoel dat iets je niet lekker zit, maar ook weer niet zo hevig dat je er meteen iets aan wilt doen? Iets dat in de drukte van alledag weer uit je gedachten verdwijnt: een onverkwikkelijke discussie met je geliefde, voor de zoveelste keer wrijving over wie de kinderen uit de opvang …

Gedicht: Wie ziet dit landschap zo dat het bestaat

Wat is hier mooi aan? Het tasten naar betekenis. Het weten dat je kunt lezen wat niet geschreven staat omdat jij het bent die leest. Ook al begrijp je zoals gewoonlijk niets. Maar je leest. De wereld is niet ongebeurd langs je heen gegaan. Het kan zomaar gelden als een beschrijving van iemand met dementie …