Gedicht: Kaddisj

Dit gedicht is qua taalgebruik niet zo toegankelijk, maar ik heb het dan ook gekozen voor de gedachte. Die gedachte is tegenstrijdig in een wereld die stelt dat ‘rouw zo persoonlijk is als je vingerafdruk’. Soms, voel ik, is het goed om mijn eigen persoonlijke vingerafdruk even te laten voor wat hij is. En me …

Gedicht: Tot besluit

Het mooie van dit gedicht schuilt in de roemloze gewoonheid. Veroordeeld tot de Vinexwijk en tot de snuggere hoop die het leven daar leefbaar moet houden. Er is geen ontsnappen meer aan, zelfs niet met poëzie. Wie zegt dat we bestaan? In het gedicht is het nog inkt van niks. Nu maken de meeste mensen …

Gedicht: ik ben niet bang

Een nieuw gedicht over de dood. De dood is hier niet angstaanjagend. Integendeel, de witte dieren die er volgens de Ik bij horen, lopen door het veld en dat zal alles zijn. Een onopvallend, terloops einde. En een beetje pastoraal. Ik ben niet bang voor wat er zal gebeuren. Er zullen witte dieren door het …

Gedicht: Rouwtijd

Een gedicht voor achterblijvers die de pijn van het gemis willen doorleven. Het kan niet anders. Zij is dood, zij is weg. Ze wordt verschrikkelijk gemist. Maar liever de kou van de eenzaamheid dan de doodsgeur die in huis hing. De achterblijver wil de waarheid onder ogen zien. Maar dat is niet alles. Degene die …