Gedicht: soms

Wat is hier mooi aan? De zachte geluiden die erin zitten. Geluiden die ik herken uit mijn eigen rouw. Geluiden die hoop doen opleven en weer wegvloeien.
Ach nee. Dat is voorbij.
Zo klinkt berusting.
En het leven herneemt zijn loop.

SOMS

Soms als ik ’s nachts een aanwaaiend geluid hoor
dat me verschikt, denk ik opeens:
er waren nachten dat ik werkelijk verwachtte
dat je kon komen, dat ik het licht aanliet,
de deur van slot, iets lekkers op de tafel.
Langzaam is dat gesleten. Voetstappen tegen vier
uur ’s morgens deden niet meer hopen,
de deur ging weer op ’t nachtslot en de post,
wat bracht de post. En zo hernam het leven
zijn rechten zonder jou. Het lijkt van geen belang
dit te vertellen: ieder kent het.
Maar soms, ’s nachts, bij een zuidelijk geluid
valt er een gat in de tijd en daar het dan
opeens zou kunnen zijn dat jij verscheen
moet dit moment worden bezworen.

Hans Warren: Tijd. Amsterdam, Bert Bakker, 1986
(pag. 21)

Meer gedichten over dit thema vind je bij Gedichten over sterven, afscheid en verder gaan.

Wil je vrijblijvend kennis maken en horen wat ik voor je kan betekenen als jij afscheid moet nemen van een dierbare? Neem dan contact op via het contactformulier.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.

4 Responses